O Camiño en bici

Non é o mesmo Camiño máis rápido: é outro. Cambian os quilómetros, cambian os albergues e cambian os treitos por onde se pode pasar.

Para a Compostela fan falta douscentos quilómetros, non cen. É a regra da Oficina do Peregrino e non admite mesturas: se fas a metade andando, conta o que fixeches en bici.
En case todos os albergues o peregrino a pé entra primeiro. En temporada alta moitos non admiten bicis ata as oito da tarde, e algúns nunca. Filtra por «garda bicis» e chama antes.
O que a pé son vinte e cinco quilómetros, en bici son sesenta ou oitenta. Un día de bici son tres ou catro etapas das oficiais: planifica por paradas, non por etapas.
Hai treitos que non se pasan con bici cargada: a ruta de Napoleón nos Pireneos, a baixada de O Cebreiro polo sendeiro, algún anaco da Vía da Prata. Todos teñen alternativa por estrada e está sinalizada.
Cámaras, tronzacadeas, elo de reposto e multiferramenta. Entre vila e vila non hai taller, e en agosto o que hai pecha.
O transporte de mochilas non leva bicicletas. Se quedas tirado, a saída é o tren ou o autobús, e non todos admiten bici sen desmontar.